Zdjęcie: Pixabay
21-08-2026 09:20
Władze reżimu na Białorusi coraz mocniej angażują się w rozwijanie odległych i niepewnych pod względem gospodarczym relacji z reżimami autorytarnymi. Przykładem tego kierunku stają się rozmowy z władzami afgańskich talibów w ramach komisji do spraw współpracy handlowej, podczas których Kabul zaoferował Białorusi inwestycje w wydobycie ropy oraz surowców mineralnych.
Istotne są tutaj gesty dyplomatyczne - dla przykładu szef białoruskiego resortu spraw zagranicznych Maksim Ryżankou udał się wraz z rodziną na prywatny urlop do Korei Północnej, wcześniej określając Mjanmę mianem bliskiego partnera. Z kolei w samej stolicy Białorusi zorganizowano z dużą oprawą wizytę przywódcy junty wojskowej z Mjanmy, Mina Aunga Hlainga, który przejął władzę w wyniku przewrotu w 2021 roku i objął urząd prezydenta w 2026 roku po krytykowanych wyborach.
Podczas spotkania w jednej z rezydencji białoruskiego dyktatora rozmowom towarzyszyła deklaracja wszechstronnej pomocy ekonomicznej i militarnej. „Ma Pan takie ubranie… Ja takiego nie mam. Całkowicie europejski człowiek, a nie azjatycki” – skomentował Łukaszenka wygląd swojego rozmówcy. Oferta Mińska objęła partnerstwo w rolnictwie, farmacji, edukacji oraz przemyśle zbrojeniowym na lata 2026–2028. „Wam i Pańskim biznesmenom otworzyliśmy wszystkie drzwi, proszę patrzeć. Wszystko, co Was interesuje i co możemy zrobić, począwszy od rolnictwa, a skończywszy na kompleksie wojskowo-przemysłowym, wszystko dla Was zrobimy” – obiecał Łukaszenka. Zacieśnianie tych relacji jest widoczne w częstotliwości kontaktów – tylko w 2025 roku politycy spotykali się sześciokrotnie, a w lipcu 2026 roku doszło do niemal czterogodzinnej wizyty Łukaszenki w Mjanmie.
Co warte zauważenia, mnożenie egzotycznych sojuszy odbywa się kosztem całkowitej redukcji obecności dyplomatycznej na Zachodzie. Wczoraj białoruski rząd podjął oficjalną decyzję o zamknięciu ambasady w Finlandii, która zaprzestała obsługi obywateli już na początku lipca, dołączając do zlikwidowanych wcześniej placówek w Kanadzie czy na Słowacji. Redukcja misji w Europie stanowi realizację zapowiedzi przenoszenia środków dyplomatycznych do Azji i Afryki, wydanych po nałożeniu na Mińsk sankcji.
Wymownym podsumowaniem tej polityki jest fakt, że wycofanie się z Helsinek zbiega się z planami uruchomienia białoruskiej ambasady w Mjanmie do listopada 2026 roku, co stanowi doskonałe lustrzane odbicie nowego kursu Białorusi, zamieniającej europejską dyplomację na marginalne i nieperspektywiczne układy z dyktaturami.
