Zdjęcie: Pixabay
28-08-2026 12:41
Mierzeja Wiślana pozostaje dla Rosji obszarem o charakterze stricte militarnym, a przedwyborcze zapowiedzi gubernatora obwodu królewieckiego Aleksieja Biesprozwanycha dotyczące nakazu wydanego regionalnemu ministerstwu, by rozważyło nadanie jej specjalnego statusu, zderzają się ze stanowiskiem tamtejszych służb. Podczas niedawnego posiedzenia szef regionu powrócił do tego starego już pomysłu.
Jednak planom powołania obszaru chronionego od lat kategorycznie sprzeciwiają się Ministerstwo Obrony oraz FSB. Służby graniczne oraz wojsko odrzucają możliwość wprowadzenia obostrzeń środowiskowych w rejonie, gdzie zlokalizowane są ich obiekty wojskowe i pas graniczny. Z tego powodu Moskwa odrzuciła już w 2023 roku wnioski o utworzenie parku narodowego, nie zgadzając się na jakąkolwiek formę ochrony, która mogłaby ograniczyć swobodę działań jednostek wojskowych w bezpośrednim sąsiedztwie granicy z Polską.
Równocześnie rosyjska część Mierzei Wiślanej zmaga się z realnym kryzysem środowiskowym i logistycznym, stanowiąc naturalną osłonę dla portów w Królewcu i Piławie (Bałtyjsk). Media często podkreślają zniszczenie wydm przez rzekomo niekontrolowany ruch turystyczny oraz postępującą erozję brzegową. Teraz przypomina się też o zaostrzeniu w lipcu 2026 roku zakazu cywilnej żeglugi łodziami motorowymi w rejonie kanału morskiego. W efekcie jedyny transport stanowią przeciążone promy, co potęguje chaos i paraliżuje komunikację z półwyspem.
Należy jednak zauważyć, że propozycja gubernatora objęcia Mierzei Wiślanej nowym statusem ochronnym wpisuje się w szerszy mechanizm wykorzystywania kwestii ekologicznych do wzmacniania kontroli nad obszarami o kluczowym znaczeniu wojskowym. Działania te przypominają wcześniejsze ustanowienie Parku Wisztynieckiego w sąsiedztwie strategicznego Przesmyku Suwalskiego, gdzie pod pretekstem ochrony przyrody Moskwa wprowadziła rygorystyczne ograniczenia dla turystów.
Lokalne media podają, że rosyjska część Mierzei Wiślanej pozostaje pozbawiona formalnej ochrony prawnej od 2004 roku, kiedy władze zlikwidowały rezerwat istniejący tam od czasów sowieckich. Wszystkie skargi kierowane przez lokalne środowiska do sądów są konsekwentnie odrzucane, a urzędnicy pod naciskiem obrony dopuszczają wyłącznie ewentualne utworzenie rezerwatu o charakterze lokalnym. Ma on obejmować jedynie wybrane fragmenty terenu, tak aby w żaden sposób nie naruszać swobody operacyjnej armii na tym odcinku.
