Zdjęcie: Antonia Rusev Pixabay
16-01-2026 10:47
Państwa bałtyckie w różny sposób podchodzą do poprawy sytuacji demograficznej. Jak podaje "Kurier Wileński", litewski rząd od 2026 roku znacząco poszerzył system wsparcia dla rodzin wychowujących troje i więcej dzieci, traktując je jako kluczowy element polityki społecznej i demograficznej.
Podstawowym świadczeniem pozostaje powszechny zasiłek na dziecko w wysokości 129,5 euro miesięcznie, który w rodzinach wielodzietnych, ubogich oraz w przypadku dzieci z niepełnosprawnością jest powiększany o 76,2 euro. Oznacza to, że jedno dziecko w takiej rodzinie może otrzymywać łącznie 205,7 euro miesięcznie. Pomoc wypłacana jest do 18 roku życia, a w razie kontynuowania nauki do ukończenia 23 lat. Status rodziny wielodzietnej ustala się z uwzględnieniem także pełnoletnich dzieci uczących się.
Zwiększono również jednorazowe wsparcie po narodzinach dziecka. Od początku 2026 roku wynosi ono 814 euro, a od czerwca wzrośnie do 1036 euro, przy czym wniosek trzeba złożyć w ciągu roku od porodu.
Rodziny o niskich dochodach, w tym wielodzietne, mogą liczyć na bezpłatne obiady szkolne dla dzieci oraz jednorazową pomoc 148 euro na zakup wyprawki. W określonych sytuacjach próg dochodowy uprawniający do tej pomocy jest podwyższany, a dzieci mają zapewnione wyżywienie także podczas letnich obozów szkolnych.
Istotnym narzędziem wsparcia jest karta rodzinna, dająca dostęp do ulg na usługi, towary i wydarzenia. Rodzice co najmniej trojga dzieci do 12 roku życia zyskali ponadto prawo do dodatkowych płatnych dni wolnych lub skróconego czasu pracy. Rozbudowano także pomoc mieszkaniową. Rodziny w trudnej sytuacji finansowej mogą otrzymać 30-procentową dopłatę do kredytu mieszkaniowego lub wkładu własnego, a gospodarstwa z co najmniej pięciorgiem dzieci lub z trojaczkami mają pierwszeństwo w dostępie do mieszkań socjalnych oraz możliwość uzyskania rekompensat kosztów najmu lub wykupu lokalu. System obejmuje również rozwiązania emerytalne. Rodzice, którzy wychowali pięcioro lub więcej dzieci, mogą otrzymywać specjalną państwową emeryturę drugiego stopnia albo, w przypadku braku wymaganego stażu pracy, rentę socjalną.