Priorytety litewskiej prezydencji w Radzie UE

Wzmocnienie europejskiej obronności, długoterminowa pomoc wojskowa dla Ukrainy i ochrona wschodniej granicy UE będą głównymi priorytetami litewskiej prezydencji w Radzie Unii Europejskiej. Litwa obejmie przewodnictwo w Radzie UE 1 stycznia 2027 roku, przejmując je od Irlandii. Plany Wilna przedstawił minister spraw zagranicznych Kęstutis Budrys podczas spotkania z przedstawicielami grupy Zielonych w Parlamencie Europejskim oraz wiceszef MON Karolis Aleksa w trakcie rozmów z wysokimi rangą urzędnikami Komisji Europejskiej.

„Wzmocnienie bezpieczeństwa Europy jest podstawowym priorytetem litewskiej prezydencji. Będziemy dążyć do zwiększenia zdolności obronnych państw członkowskich, zapewnienia długoterminowego wsparcia Ukrainie, rozwoju europejskiego przemysłu obronnego i ochrony wschodniej granicy UE” – zapowiedział Budrys. Wśród pozostałych celów wymienił rozszerzenie Unii oparte na obiektywnych kryteriach, poprawę konkurencyjności europejskiej gospodarki oraz wzmocnienie bezpieczeństwa wewnętrznego i społecznego.

Podczas spotkania Aleksy z sekretarz generalną Komisji Europejskiej Ilze Juhansone i szefem gabinetu przewodniczącej KE Björnem Seibertem omówiono także rozwój europejskich zdolności wojskowych, mobilność armii i cyberbezpieczeństwo. Litwa chce przyspieszyć realizację unijnych programów obronnych, tak aby inwestycje przekładały się na rzeczywiste zdolności wojskowe i uzupełniały działania NATO. Szczególną uwagę zamierza poświęcić obronie przed dronami. Jednym z krajowych przedsięwzięć w tej dziedzinie jest projekt małej obrony powietrznej, który ma zwiększyć możliwości wykrywania i zwalczania dronów.

Wilno będzie również zabiegać o długoterminowe finansowanie pomocy wojskowej dla Ukrainy oraz współpracę europejskiego przemysłu obronnego z ukraińskimi przedsiębiorstwami. Ważnym tematem będzie nowy wieloletni budżet UE na lata 2028–2034. Litwa chce przeznaczyć więcej środków na obronność, ochronę granic, mobilność wojskową i przemysł zbrojeniowy, nie ograniczając przy tym finansowania tradycyjnych unijnych polityk. Budrys podkreślił także znaczenie niezależności energetycznej i ograniczania zależności od zewnętrznych dostawców. Rozwój odnawialnych źródeł energii ma, jego zdaniem, służyć nie tylko realizacji celów klimatycznych, lecz także bezpieczeństwu Europy.