Zdjęcie: Pixabay
12-01-2026 15:00
Współczesna rosyjska narracja geopolityczna po 2022 r. opiera się na zestawie pojęć służących interpretacji i legitymizacji długotrwałej konfrontacji z Zachodem – bezpośrednio z Ukrainą, pośrednio z państwami NATO. Jednym z kluczowych elementów tej narracji jest eurazjatyzm, którego geneza sięga myśli politycznej części rosyjskiej emigracji po 1917 r., poszukującej dla Rosji „trzeciej drogi” pomiędzy okcydentalizmem a słowianofilstwem. W odróżnieniu jednak od klasycznego eurazjatyzmu, koncentrującego się na refleksji cywilizacyjno-kulturowej, współczesna jego wersja została przekształcona w instrument doktryny państwowej i ramę alternatywnego porządku międzynarodowego.
Obok dychotomii „większości światowej” i „kolektywnego Zachodu”, omówionej w pierwszej części cyklu komentarzy geopolitycznych IEŚ („Komentarze IEŚ”, nr 1477), Eurazja przedstawiana jest w rosyjskiej myśli politycznej jako projekt integracji niezachodniej, adresowany przede wszystkim do państw Globalnego Południa i konkurencyjny wobec instytucji zachodnich.
Komnetarz dr Jędrzeja Piekary (IEŚ) - link do całości w źródle